صدایم بزن ... پاییز در ڪوچہ پیچیدہ !

براے روز اول ، دفتر نقاشے برداشتہ ام ،

یڪ دفتر شصت برگ و یڪے چهل برگ ؛

زنگ آخر ورزش داشتہ باشیم، خوب است! صدایم بزن ؛ مدرسہ دیر مے شود .

ڪتابهایم را جلد ڪردہ ام. از دفترهایم ،

دہ صفحہ را خط ڪشے ڪردہ ام، بالاے صفحہ ها نوشتہ ام :

بنام خدا ! مدرسہ ام دیر مے شود ... من تمام زنگهاے تفریح را ،

تمام مشق هاے از هر ڪلمہ دہ خط را ،

تمام مسالہ هاے حساب و هندسہ را ، از بر شدہ ام ! صدایم بزن !

بپرس : آهاے فلانے ! مے آیے بہ مدرسہ ؟!

بیایم . برویم ! رفیق ؛توے راہ «شیرینے قلم» بخریم .

تو نارنگے آوردہ باشے براے زنگ تفریح، من انار ... مدرسه‌مان دیر مے شود !

بیا دم دالان خانه‌مان صدایم بزن. صداے تو را من دوست دارم ...