عید که آمد فکری برای آسمان تو خواهم کرد

یادم باشد روزهای آخر اسفند دستمال خیسی روی ستاره‌هایت بکشم

و گلدانی کنار ماهت بگذارم زندگی همیشه که این جور پیچ و تاب نخواهد داشت

بد نیست گاهی هم دستی به موهایت بکشی

بایستی کنار پنجره و با درخت و باغچه صحبت کنی

پنهان نمی‌کنم که پیش از این سطرها «دوستت دارم» را می‌خواسته‌ام بنویسم

حالا کمی صبر کن

بهار که آمد

فکری برای آسمان تو و سطرهای پنهانی خودم خواهم کرد...